122 - ( 1 ) از مالك جهنى گويد : امام صادق ( ع ) به من فرمود اى مالك آيا خشنود نيستيد كه همان نماز را بر پا داريد و زكات را بپردازيد و خود دار باشيد و ببهشت برويد اى مالك راستش اين است مردمى نباشند كه از يك پيشوائى در اين دنيا پيروى كنند جز اينكه روز رستاخيز آيد و آنان را لعنت كند و او را لعنت كنند جز شماها و هر كس با شما مانند باشد و بعقيده شماها باشد اى مالك راستى مرده شما به خدا سوگند كه اگر بر اين عقيده بميرد شهيد مرده باشد و بمنزله كسى است كه با شمشير خود در راه خدا جهاد كرده است . 123 - ( 2 ) از بشير كناسى گويد شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : شما پيوست كرديد و مردم ديگر بريدند و قطع رحم كردند ، شما دوست داشتيد و مردم ديگر دشمنى كردند ، شما حق آل محمد را شناختيد و مردم ديگر ناديده گرفتند و انكار كردند و آن درست است . راستى خدا محمد ( ص ) را بنده خود ساخت پيش از آنكه پيغمبرش گيرد و راستى على ( ع ) بنده‌اى بود خير خواه و با اخلاص براى خدا عز و جل و خدا هم خير خواه او بود و به او لطف داشت خدا عز و جل را دوست داشت و خدا هم او را دوست داشت راستى كه حق ما در كتاب خدا روشن است : برگزيده اموال از آن ما است و انفال از آن ما است و راستى ما مردمى هستيم كه خدا عز و جل طاعت ما را واجب كرده است و شما به امامى اقتداء ميكنيد كه مردم بنادانى بمقام آن‌ها معذور نيستند . رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه بميرد و به امامى معتقد نيست و پيشوائى ندارد به مردن دوران جاهليت مرده است بر شما باد بر فرمانبرى ، محققا شما ياران على ( ع ) را ديديد سپس فرمود راستى رسول خدا ( ص ) در آن بيمارى كه وفات كرد فرمود دوست مرا بخوانيد آن دو همسر پيغمبر نزد دو پدر خود